نارسایی قلب که اغلب نارسایی احتقانی قلب (CHF) نیز نامیده می شود، وضعیتی است که در آن قلب قادر به پمپ خون برای تامین نیاز بافتها به اکسیژن و مواد غذایی نمی باشد. اما واژه CHFگمراه کننده به دلیل وجود تجربه احتقان ریه و محیطی ناشی از نارسایی قلب است و آن به وجود احتقان در HF اشاره دارد، پانل راهنمای موسسه تحقیق و سیاست مراقبت بهداشتی(AHCPR)، HF را به عنوان یک سندرم بالینی با علایم و نشانه های افزایش حجم مایع یا خونرسانی ناکافی بافت تعریف کرد. 

این علایم و نشانه ها زمانی رخ می دهد که قلب در تنظیم برون ده کافی در تامین نیاز بدن ناتوان می باشد. پانل راهنمای HF واژه نارسایی قلب را به دلیل اینکه بسیاری از بیماران مبتلا به HF احتقان ریه یا سیستمیک را نمایش نمی دهد، به کار بردن واژه HF را ترجیح داده و دلالت بر بیماری میوکارد قلب دارد که مشکل در انقباض قلب بوده اختلال در عملکرد سیستولیک (پر شدن قلب) اختلال در عملکرد دیاستولیک که ممکن است باعث احتقان ریه یا عروق سیستمیک شود یا نشود. برخی عوامل HF قابل بازگشت می باشند. اغلبHF یک تشخیص طولانی مدت است که با تغییر شیوه زندگی و مصرف دارو به منظور پیشگیری از بروز واقعه احتقان حاد درمان می گردد.