به سلامتی همونایی که جوونیشونو تو قارچ و انگل و ویروس گذروندن.

به سلامتی همونایی که به جای ساز و اواز و موسیقی صداهای قلب و تمرین کردن.

به سلامتی همونایی که کل عمرشونو تو راهروهای کفپوش و زیر لامپ نئون می گذرونن.

به سلامتی همونایی که وقتی داشتن آناتومی جمجمه رو یاد میگرفتن موهاشون کم پشت شد.

به سلامتی همونایی که کلی زحمت کشیدن تا روپوش سفید بپوشن و دستاشون شفا بخش باشه .

به سلامتی همونایی که وقتی پدرشون دلتنگشون شده بود داشتن تلاش میکردن کسی دلتنگ پدرش نشه.

به سلامتی همونایی که درست وقتی که دوست داشتن از بهترین ساعات زندگیشون لذت ببرن تو بیمارستان بودن.

به سلامتی همونایی که بدون اینکه خودشون متوجه بشن روز و شب و جمعه و شنبه و تابستون و زمستونشون یکسان شد.

به سلامتی همه ی پرستارا

روزت مبارررررکبی تقصیر