نام فارسى

فوروزماید(لازکس)

نام انگلیسى

FUROSEMIDE - Lasix

گروه دارویى

دیورتیک

 گروه شیمیایى دارو

مشتق سولفانامید

مکانیسم اثر

با اثر برروی لولۀ هنله دفع کلرورسدیم را افزایش می‌دهد.

موارد مصرف

ادم پولمونر، ادم در نارسائی احتقانی قلب، بیماران کبدی، سندرم نفروتیک، آسیت، افزایش فشار خون، هیپرکلسمی، ادم شدید مغزی (همراه با مانیتول).

میزان مصرف

بالغین:

80-20 mg خوراکی در روز در (قبل از ظهر) که می‌توان یک دوز یک دوز دیگر 6 ساعت بعد داد تا 600mg در روز؛ یا تزریق عضلانی، وریدی 40-20 mg که هر 2 ساعت 20mg افزایش می‌یابد تا پاسخ مطلوب به‌دست آید.
بچه‌ها:

mg/kg 2 خوراکی، عضلانی، وریدی که می‌توان تا mg/kg 1-2 هر 6 تا 8 ساعت تا حداکثر mg/kg 6 افزایش داد.

ادم‌پولمونر:

بالغین: 40mg وریدی که در طی چندین دقیقه تجویز می‌شود و هر 1 ساعت تکرار شده و در صورت لزوم تا 80mg افزایش می‌یابد.

هیپرتانسیون، نارسائی حاد کلیه:

بالغین: 100-200 mg به‌صورت وریدی آهسته طی 1-2 دقیقه.

نارسائی مزمن کلیه:

بالغین: خوراکی 80mg در روز که تا 120mg در روز تا زمان ایجاد نتیجه مناسب قابل افزایش است.

موارد منع مصرف:

حساسیت مفرط به سولفونامیدها، آنوری، هیپوولمی، شیرخواران، شیردهی، از دست‌دادن الکترولیت‌ها.

عوارض جانبی:

ادراری تناسلی : پرادراری، نارسائی کلیه برگشت‌پذیر، وجود قند در ادرار، درد پهلو، مناسب نفریت بینابینی آلرژیک.

الکترولیتی:  هیپوکالمی، الکالوز هیپوکلرمیک، هیپومنیزیمی، هیپراوریسمی، و نقرس حاد (نادر)، هیپوکلسمی، هیپوناترمی، هیپوولمی.

دستگاه عصبى مرکزی:  سردرد، خستگی، ضعف، سرگیجه، بی‌حسی، پارستزی.

گوارشی:  تهوع، اسهال، استفراغ، خشکى دهان، بی‌اشتهائی، کرامپ، تحریک معده‌اى و دهانی، پانکراتیت حاد، یرقان.

چشم، گوش، حلق و بینی:  از دست دادن شنوائى برگشت‌پذیر، درد گوش، وزوز گوش، تارى دید.

پوستی: راش، خارش، پورپورا، سندرم استیونس جانسون، تعریق، حساسیت به نور، کهیر.

عضلانى ـ اسلکتی: کرامپ، آرتریت، سفتی، درد عضلانى در محل تزریق.

اندوکرین: هیپرگلیسمی.

خونی: ترومبوسیتوپنی، آگرانولوسیتوز، لکوپنی، نوتروپنی، کم‌خونی.

قلبى عروقی: کاهش فشار خون وضعیتی، درد سینه، تغییرات الکتروکاردیوگرام، کولاپس عروقی.

احتیاطات:

در دیابت شیرین، دهیدراتاسیون، آسیت، بیمارى کلیوى شدید، حاملگى (در گروه C قرار دارد) با احتیاط مصرف شود.

فارماکوکینتیک:

جذب گوارشی:  ۶۰%. شروع اثر: خوراکى ۶۰ـ۳۰ دقیقه، وریدى ۵۰ دقیقه. اوج اثر: خوراکى ۲ـ۱ ساعت. عضلانى ۳۰ دقیقه، وریدى ۶۰ـ۲۰ دقیقه. مدت اثر: خوراکى ۸ـ۶ ساعت. وریدى ۲ ساعت.

متابولیسم: کبدی. دفع: کلیوى (نیمه عمر ۳۰ دقیقه).

تداخلات داروئی:

مصرف همزمان دیگوکسین به‌خاطر احتمال هیپوکالمى با علائم مسمومیت همراه است؛ مصرف همزمان با توبوکوراین باعث تشدید بلوک عصبى ـ عضلانى می‌شود؛ مصرف همزمان آمفوتریسین Bو کورتیکواستروئیدها باعث تشدید اثر هیپوکالمى می‌شود؛ باعث کاهش دفع لیتیوم و افزایش سمیت آن می‌شود؛ باعث تشدید اثر داروهاى پائین‌آورنده فشار خون می‌شود.

ملاحظات پرستاری:
پیگیرى آزمایشگاهی:

ـ کنترل شنوائى در صورت مصرف دارو با دوز بالا.
ـ وزن و I&O به‌طور روزانه براى تعیین از دست‌ دادن مایعات؛ اثر دارو در صورت مصرف روزانه ممکن است کاهش یابد.
ـ تعداد، عمق و ریتم تنفس و تأثیر فعالیت برروى آن.
ـ فشار خون در حالت نشسته و خوابیده: احتمال ایجاد کاهش فشارخون وضعیتى وجود دارد.
ـ الکترولیت‌ها: سدیم، پتاسیم، کلر؛ شامل BUN، قندخون، CBC، کراتینین سرم، PH، خون، گازهاى خون شریانی، اسیداوریک، کلسیم، منیزیوم، گلوکز ادرارى در بیمارى دیابتی.
ـ کنترل شنوائى در دوزهاى بالا.

توصیه‌ها:

ـ تزریق وریدى داروى رقیق نشده را می‌توان از راه لوله Y یا شیر سه‌راه انجام گیرد که در هر دقیقه ۲۰mg یا کمتر از دارو تزریق می‌شود.
ـ در صورتی‌که دارو به‌عنوان دیورتیک مصرف می‌شود، بهتر است براى جلوگیرى از ایجاد اختلال در خواب، هنگام صبح داده شود.
ـ در صورت کاهش پتاسیم به کمتر از سه، درمان جایگزینى انجام شود.
ـ در صورت ایجاد تهوع، دارو  با غذا داده شود، هر چند جذب آن اندکى کاهش می‌یابد.

ارزیابى بالینی:

بهبود ادم پاها، ساق پا، و نواحى ساکروم به‌طور روزانه در موارد نارسائى احتقانى قلب.
بهبود فشار ورید مرکزى هر ۸ ساعت.
علائم آلکالوز متابولیک: خواب‌آلودگی، بی‌قراری.
علائم هیپوکالمی: کاهش فشارخون وضعیتی، بی‌حالی، خستگی، تاکی‌کاردی، کرامپ ساق پا، ضعف.
راش‌ها و افزایش درجه حرارت هر روز.
گیجى به‌خصوص در زمان پیری، در صورت لزوم جانب احتیاط را رعایت کنید.

آموزش به بیمار و خانواده:

ـ افزایش دریافت مایعات به ۳ـ۲ لیتر در روز مگر آنکه ممنوع باشد که از حالت دراز کشیده به نشسته به آرامى تغییر وضعیت بدهد.
ـ واکنش‌هاى نامطلوب: کرامپ عضلانی، ضعف، تهوع، سرگیجه.
ـ براى کاهش علائم گوارشى با غذا  یا شیر مصرف شود.
ـ براى جلوگیرى از شب‌ادرارى در اوایل روز داده شود.

تداخل با تست‌هاى آزمایشگاهی:
اختلال در: GTT

درمان مصرف بیش از حد دارو:

در مصرف خوراکى لاواژ، کنترل الکترولیت‌ها، تجویز دکستروز در سالین، کنترل هیدراتاسیون، وضعیت قلبى ـ عروقى و کلیوی.

منبع : vista.ir

اطلاعات بیشتر در pezeshk.us 

پ.ن1 : این دارو موضوع اولین روز کاراموزی بخش داخلی ترم سوم بود...

پ.ن2 : علاوه برای داروی فوق↑داروهای بروم هگزین , رانیتیدین و اسپرین نیز مطرح شد...

پ ن 3: ( اولین روز کاراموزی 24/7/92 به دلیل نبود بیمار در بخش داخلی بیمارستان تعطیل شدیم و کاراموزی عصر روز بعد 25/7/92 تشکیل شد.)